Zasada nieobecności przy brytyjskim ILR: 180 dni w dowolnych 12 miesiącach

Większość ścieżek do osiedlenia się (settlement) dopuszcza nie więcej niż 180 dni poza Wielką Brytanią w dowolnym okresie 12 miesięcy. Oto jak działa okres kroczący, które dni się liczą, od jakiej daty liczy się wstecz i kiedy starsze zezwolenia traktuje się inaczej.

Ostatnio sprawdzono: wrzesień 2026

Dowolne 12 miesięcy, a nie każdy rok kalendarzowy

Test nie brzmi „180 dni na rok”. Każdy okres 12 miesięcy w twoim okresie kwalifikującym musi zawierać nie więcej niż 180 dni nieobecności. Dwie podróże w różnych latach kalendarzowych nadal mogą trafić do jednego okresu 12 miesięcy, i to właśnie ten okres ma znaczenie.

Aby sprawdzić zapis, weź każdy okres 12 miesięcy, w którym może się zmieścić najdłuższa seria nieobecności, i dodaj każdy pełny dzień za granicą w tym okresie. Podróż, która przekracza granicę okresu, wnosi tylko dni mieszczące się w nim. Kalkulator nieobecności przy ILR zrobi to dla twoich dat.

Licz pełne dni za granicą

Wytyczne Home Office liczą tylko pełne dni poza Wielką Brytanią. Nieobecność krótsza niż 24 godziny się nie liczy, podobnie jak dzień wyjazdu i dzień przyjazdu z powrotem. Wytyczne podają własny przykład: jeśli wyruszasz do Wielkiej Brytanii w 180. dniu nieobecności i docierasz tam w 181. dniu, dzień 181 nie jest dniem nieobecności, więc suma nie przekracza 180.

Zapisuj dokładne daty wyjazdu i powrotu, nawet przy krótkich podróżach. Blisko limitu jedna źle zapamiętana data przesądza o wyniku, a urzędnicy sprawdzają twoje daty na podstawie stron paszportu, biletów, kart pokładowych i innych dowodów.

Od jakiej daty liczy się 12 miesięcy wstecz

Twój okres kwalifikujący liczy się wstecz od tej z poniższych dat, która jest dla ciebie najkorzystniejsza: daty złożenia wniosku, dowolnej daty do 28 dni po złożeniu wniosku albo daty decyzji Home Office. Przesunięcie końca okresu kwalifikującego przesuwa razem z nim każdy okres 12 miesięcy, więc starsza nieobecność może wypaść z okresu, który podlega ocenie.

To narzędzie do planowania, a nie furtka w przepisach. Jeśli długa nieobecność wypada blisko początku okresu kwalifikującego, data złożenia wniosku może zdecydować, czy w ogóle mieści się jeszcze w tym okresie. Sprawdź okresy dla daty, w której rzeczywiście zamierzasz złożyć wniosek.

Przy starszych zezwoleniach i na ścieżce Long Residence liczy się inaczej

Test kroczący dotyczy nieobecności w czasie zezwoleń udzielonych 11 stycznia 2018 lub później. Dwie starsze zasady nadal obowiązują dla części historii niektórych wnioskodawców:

• Zezwolenie udzielone przed 11 stycznia 2018. Nieobecności z tego okresu sprawdza się w kolejnych okresach 12 miesięcy kończących się w rocznicę daty złożenia wniosku, a nie w okresie kroczącym. Układ podróży, który nie przechodzi testu kroczącego, może przejść ten test.
• Nieobecności na ścieżce Long Residence sprzed 11 kwietnia 2024. Dziesięcioletnia ścieżka Long Residence dopuszczała wcześniej łącznie do 548 dni za granicą i żadnej pojedynczej nieobecności dłuższej niż 184 dni. Te limity nadal dotyczą sumy 548 dni osiągniętej przed 11 kwietnia 2024 i pojedynczej nieobecności, która zaczęła się przed tą datą. Nieobecności po tej dacie podlegają kroczącej zasadzie 180 dni.

Jeśli twój okres kwalifikujący obejmuje jedną z tych dat, każdą część sprawdza się według jej własnej zasady. Jedno wyliczenie dla całego okresu da błędny wynik.

Nieobecności, które mogą się nie liczyć

Część czasu za granicą można pominąć w limicie, jeśli wynikała z dozwolonego powodu, takiego jak zakłócenie podróży wywołane klęską żywiołową, konfliktem zbrojnym lub pandemią, poważna choroba lub śmierć bliskiego członka rodziny, niektóre zatwierdzone badania naukowe albo praca przy kryzysie humanitarnym lub środowiskowym. Powód trzeba wykazać dowodami, a o tym, czy ma zastosowanie, decyduje Home Office. Nie planuj długiej podróży w założeniu, że zostanie pominięta.

Niezależnie od tego czas legalnie spędzony na Wyspach Normandzkich lub na Wyspie Man na równoważnej ścieżce może liczyć się do pobytu w Wielkiej Brytanii, jeśli ostatnie zezwolenie udzielono ci w Wielkiej Brytanii.

Przekroczenie 180 dni

Nieobecność dłuższa niż 180 dni w okresie 12 miesięcy, bez dozwolonego powodu, przerywa ciągłość pobytu. Według wytycznych dla urzędników wniosek należy wtedy zwykle odrzucić. Nie ma ogólnego uznania, które zamieniłoby 185 dni w akceptowalną sumę, więc liczbę dni najlepiej znać przed rezerwacją podróży, a nie po złożeniu wniosku.

Proponowane zmiany, które nie weszły w życie

W listopadzie 2025 rząd przeprowadził konsultacje w sprawie „earned settlement” (osiedlenia się uzależnionego od wkładu), które proponują dziesięcioletni bazowy okres kwalifikujący dla większości ścieżek, krótszy lub dłuższy zależnie od poziomu angielskiego, dochodu, służby publicznej i innych czynników. Konsultacje zakończyły się 12 lutego 2026. Według stanu na wrzesień 2026 nie opublikowano odpowiedzi rządu ani nie zmieniono przepisów, więc obowiązują opisane wyżej zasady. Nie zdecydowano, czy ewentualna zmiana objęłaby osoby, które są już na danej ścieżce.

Poza liczbą dni

Zmieszczenie się w 180 dniach chroni tylko ciągłość pobytu. Indefinite Leave to Remain zależy też od pozostałych wymogów twojej ścieżki: legalnego statusu przez cały czas, wymogów dotyczących angielskiego i testu Life in the UK oraz oceny wnioskodawcy (suitability). Zasada nieobecności przy ILR jest też oddzielona od limitów 450 i 90 dni przy obywatelstwie, zasad pobytu dla odwiedzających i podatkowego testu Statutory Residence Test. Te same podróże liczy się w każdym z nich inaczej.

AtlasDays automatycznie śledzi 180-dniowy limit przy ILR

Wpisz podróże raz. Szablon Wielka Brytania: Indefinite Leave to Remain liczy twoje dni poza Wielką Brytanią w każdym kroczącym okresie 12 miesięcy, prywatnie na twoim telefonie iPhone, i pokazuje, jak blisko 180 dni jesteś, zanim zarezerwujesz następną podróż.

Pobierz AtlasDays

Najczęstsze pytania

Czy zasada 180 dni przy ILR dotyczy roku kalendarzowego?

Nie. Przy zezwoleniach udzielonych 11 stycznia 2018 lub później żaden okres 12 miesięcy w twoim okresie kwalifikującym nie może zawierać więcej niż 180 dni za granicą. Dwie podróże w różnych latach kalendarzowych mogą razem złamać tę zasadę.

Czy dzień wyjazdu i dzień powrotu liczą się jako nieobecność?

Nie. Liczą się tylko pełne dni poza Wielką Brytanią. Dzień wyjazdu, dzień powrotu i każda nieobecność krótsza niż 24 godziny są pomijane.

Czy proponowana dziesięcioletnia ścieżka do osiedlenia się to zmienia?

Jeszcze nie. Konsultacje w sprawie propozycji „earned settlement” trwały do lutego 2026, ale według stanu na wrzesień 2026 nie opublikowano odpowiedzi rządu ani zmiany przepisów. Nadal obowiązuje zasada 180 dni z Appendix Continuous Residence.

O tym artykule: AtlasDays przekazuje ogólne informacje, a nie porady prawne, podatkowe ani imigracyjne. Przepisy się zmieniają, a wynik zależy od twojej sytuacji, dlatego nigdy nie polegaj wyłącznie na tych informacjach: sprawdź podane oficjalne źródło lub zwróć się do wykwalifikowanego specjalisty.